Stara Chata Walońska

Witaj na Szlaku Walońskim – odkryj historię miejsca, w którym się znajdujesz lub poznaj pozostałe punkty trasy i dowiedz się więcej: TUTAJ

Pomiędzy Wodospadem Szklarki, a Leśną Hutą, tuż przy gęstym, świerkowym lesie, przy starej Czeskiej Ścieżce stoi Stara Chata Walońska – siedziba poszukiwaczy minerałów.

Wydaje się, że tkwi tam od zawsze. Niektórzy uważają, że jest starsza od Szklarskiej Poręby, choć to tylko legenda. Zbudował ją Mistrz Waloński Juliusz.

Na kamiennych ścianach wciąż widnieje stary znak Walończyków — symbol, którego znaczenie znają tylko wtajemniczeni. Mówi się, że ten, kto przekroczy próg chaty z czystym sercem, będzie mógł posiąść wiedzę dawnych mistrzów.

Wewnątrz pachnie dymem, ziołami i ziemią. W szklanych ekspozycjach pyszni się potężna kolekcja minerałów należąca niegdyś do Mistrza Juliusza.

W podziemnym Garze Mocy, w palenisku trzaska ogień, a jego światło tańczy po twarzach ludzi, którzy przyszli tu nie tylko posłuchać opowieści, ale poznać historię dawnych poszukiwaczy, którzy niegdyś przemierzali Góry Olbrzymie, by wydrzeć z nich, to co najcenniejsze. Dziś potomkowie poszukiwaczy kontynuują dawne tradycje, uczą poszanowania dla przyrody i opowiadają o Duchu Gór – strażniku tej krainy.

Jak mówią legendy, tuż za Chatą Walońską, w lesie, gdzie biegnie stary szlak, którym dawno temu wędrowali poszukiwacze skarbów, wciąż można ich spotkać, wędrujących pod górę i nucących starą pieśń o skarbach i ich władcy – Karkonoskim Duchu Gór nazywanym dawniej Rubenczalem.

Mówi się też, że pod Starą Chatą Walońską są podziemia, w których ukrytych skarbów strzegą duchy Walończyków. Niektórzy uważają to wszystko za bajania i legendy, ale w każdej legendzie kryje się ziarno prawdy.