Orla Skała góruje nad Szklarską Porębą Dolną pomiędzy cmentarnym kościółkiem, a Chybotkiem.

Dawno, bardzo dawno temu, zanim w Karkonoszach i Górach Izerskich pojawili się ludzie, w tej dzikiej, górskiej krainie żyły potężne orły. Ich pióra lśniły w słońcu, a oczy miały barwę górskiego kryształu. Najstarszym z nich był orzeł z rozdartym skrzydłem. Pewnego razu usiadł na skale i zamarł w bezruchu zamieniając się w skałę.

Legendy mówią, że w jej wnętrzu, głęboko pod ziemią, bije serce tego orła. Słychać je tylko w określone noce, gdy księżyc znajduje się w pełni.

Miejscowi twierdzą, że skała ma moc. Kto stanie na jej szczycie i zamknie oczy, usłyszy trzepot skrzydeł. To znak, że orzeł czuwa nad całą doliną. Ale jeśli ktoś przyjdzie tam z chciwością, pragnąc wydrzeć górom skarby, które w sobie kryją, wzbudzi jego gniew.

Tylko człowiek o czystym jak kryształ górski sercu, gdy się wokół rozejrzy odnajdzie orle pióro, będzie mógł zobaczyć to, czego nie widzą inni i drogę do ukrytego w górach skarbu.